Köksal sakin hayatım
seninle vedalaşamıyorum. çünkü seninle aramdaki her neyse, yok olmuyor. onu yok edemedim. değişiyor, dönüşüyor, bir şey bambaşka bir şey oluyor aslında olanın ne olduğunu bilmiyorum.
kanlı bıçaklıyız. sonra bakıyorum birlikte uyanıyoruz ve arkadaşlarımız hakkında dedikodu yapıyoruz. bazen seni arıyorum hiç açmıyorsun. bir sabah arıyorsun. o akşam da arıyorsun. gün içinde bu saate kadar neden hiç aramadın, diyorsun. hiç yadırgamıyorum. bazen aylarca ne yaptığımdan bile haberin yok. üstelik mesajlarını da cevapsız bırakıyorum. sonra neden bugün bana yazmadın diyorum. hiç yadırgamıyorsun.
senden kurtulabilmek için sanırım yıllar öncesine geri dönüp o merhaba’yı geri almam gerek, başka yolu yok.
Üzülme be çok daha iyileri çıkar karşına









